Próchniejące drewno jest jednym z ważnych elementów bioróżnorodności leśnego ekosystemu.

Ekoperspektywy | Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach (WFOŚiGW)

Próchno jest niezbędne dla ekosystemu leśnego. W jego strukturze żyją i rozwijają się liczne gatunki grzybów, owadów, bakterii i innych organizmów, które uczestniczą w rozkładzie materii organicznej. Z martwym drewnem związane są m.in. owady saproksyliczne, dla których jest ono miejscem żerowania, rozwoju i schronienia.

Z czasem z próchniejących pni i konarów powstaje materia organiczna wzbogacająca glebę, dzięki czemu proces rozkładu staje się częścią naturalnego obiegu składników odżywczych. Im bardziej zróżnicowane są formy martwego drewna – od stojących pni i dziuplastych drzew po leżące konary i drobne fragmenty drewna – tym więcej różnych mikrośrodowisk może powstać w lesie. Dlatego próchno nie świadczy o zaniedbaniu terenu, lecz może być oznaką dobrze funkcjonującego, złożonego ekosystemu.

Martwe drzewa, konary i pnie pozostające w lesie stają się siedliskiem dla wielu organizmów – grzybów, owadów, mchów, porostów i mikroorganizmów. To właśnie dzięki nim drewno stopniowo się rozkłada, a zawarte w nim składniki wracają do obiegu w ekosystemie.

Próchno jest ważnym elementem bioróżnorodności. W jego strukturze znajdują schronienie i miejsce rozwoju liczne gatunki, w tym organizmy związane wyłącznie lub przede wszystkim z martwym drewnem. Dla części owadów dziuple i rozkładające się fragmenty drzew są miejscem rozrodu, dla innych – źródłem pożywienia.

Pozostawianie martwego drewna w odpowiednich miejscach jest więc jednym z elementów naturalnego funkcjonowania lasu. Nie każde stare czy obumarłe drzewo powinno być usuwane. Z perspektywy ochrony przyrody jego wartość może rosnąć właśnie wtedy, gdy przestaje być żywym drzewem.

Próchno przypomina, że w przyrodzie nic się nie kończy – materia pozostaje w obiegu. To, co dla człowieka może wyglądać jak rozkład, dla kolejnych organizmów jest przestrzenią do życia, a dla gleby – źródłem składników odżywczych.

Publikację dofinansowano ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Za treści przedstawione w publikacji dofinansowanej ze środków WFOŚiGW w Katowicach odpowiedzialność ponosi Redakcja.

Fot